El Niño to naturalne zjawisko klimatyczne powracające co 2–7 lat, które poprzez ocieplenie wód Pacyfiku zmienia układy temperatur i opadów na całym świecie. W ujęciu globalnym oznacza to jednoczesne występowanie suszy w jednych regionach (Azja, Australia, Afryka) i nadmiaru opadów oraz powodzi w innych (Ameryka Południowa, część Afryki). Taki układ prowadzi do spadków plonów dużych upraw (kukurydza, ryż, pszenica) nawet o kilka procent globalnie oraz wzrostu zmienności cen żywności.
Już dziś prognozowane jest zwiększenie ryzyka wystąpienia silnego El Niño w sezonie 2026–2027. Jego wystąpienie może podbić światowe ceny żywności nawet o kilka–kilkanaście procent, wydłużając presję inflacyjną do 2028 roku. W Europie wpływ jest bardziej pośredni. Stary kontynent już obecnie boryka się z większą zmiennością i „intensywnością” pogodową (skrajne upały, ekstremalne opady) w obecnym okresie wegetacyjnym, zwłaszcza w Europie Środkowej i Wschodniej. Wpływ El Niño na warunki pogodowe w Europie jest mniej bezpośredni niż w Azji czy Ameryce Południowej. Zjawisko może jednak zwiększać prawdopodobieństwo występowania większych anomalii pogodowych i utrudniać prognozowanie warunków wegetacji.
Dodatkowo Europa odczuwa El Niño przez kanał handlowy. W efekcie nawet przy umiarkowanych stratach lokalnych może dojść do wzrostu cen surowców rolnych w UE. Z perspektywy rynku rolnego najważniejszy jest jednak efekt globalny: El Niño zwiększa zmienność (niepewność) podaży żywności, co przekłada się na wyższe ceny i większe ryzyko dla producentów zwierzęcych (pasze).
